Slobodna Bosna

Slobodna Bosna
29.01.2009: Broj 637

Pise: Mirha Dedic


citat:

The gathering was an organized promotion of Slobodan Milosevic. Who had organized it?

In Yugoslavia at the time such an action could have only been organized by the military intelligence. We would later learn that for Milosevic's rise to power the crucial influence was that of General Nikola Ljubicic -the most powerful man in Serbia, Tito's military commander for decades. In the memoirs of Veljko Kadijevic, another of Tito's generals, we could see that the military leadership "since the end of the seventies", made a dramatic estimation and analyses of the threats against socialism, the emerging and growth of opposition forces, and anti-Yugoslav activities, and, that plans were well under way, together with the mechanisms to implement them, aimed at saving Yugoslavia, socialism and, last but not least, staying in power. His memoirs make it more than clear that this state of mind had developed the signs of sheer panic after Tito's death. Milovan Djilas had already noticed that: "If the JNA fails to be democratized, it will be the force that leads to the destruction of Yugoslavia." In such an atmosphere, Milosevic was emerging, supported by those forces that did not show any awareness of the limits of their power, an attitude so logical following the years of absolute power under Tito's leadership.

http://www.famainternational.com/mirror/smcontent.htm

citat:

Skupština je bila organizovana promocija Slobodana Miloševića. Ko je organizovao to?

U Jugoslaviji je tad ovakva akcija mogla biti organizovana samo od vojne obavještajne službe. Kasnije ćemo uočiti da je za Miloševićev uspon na vlast najbitniji uticaj bio taj da je general Nikola Ljubičić - najmočniji čovjek u Srbiji, Titov vojni komandant decenijama. U memoarima Veljka Kadijevića, drugog Titovog generala, možemo vidjeti da je vojno rukovodstvo "od kraja sedamdesetih godina", napravilo jednu dramatičnu procjenu i analize nad pretnjama prema socijalizmu, nastajanja i rasta opozicionih sila, i anti-Jugoslavenskih aktivnosti, i, da su ti planovi već bili na putu, skupa s mehanizmima za njihovu sprovedbu, usmjerenu za spašavanje Jugoslavije, socijalizma pa, na kraju ali ne i posljednje, ostanak na vlasti. Njegovi memoari čine to više nego jasno da tadanašje stanje svijesti je razvilo znakove potpune panike nakon Titove smrti. Milovan Đilas je već zapazio to: "Ako JNA ne bude demokratizovana, postat će sila koja će voditi uništenju Jugoslavije." U jednoj takvoj atmosferi, Milošević se pojavljuje, podržan od onih sila koje nisu pokazivale nikakvu svijest o granicama njihove snage, takav stav logično slijedi nakon godina apsolutne vlasti pod Titovim vodstvom.

Monografija "Savez komunista u uslovima samoupravljanja" 1967. godine Beograd, tabela na stranici 785.

Ova tabela prikazuje stvarnu sliku nacionalne strukture oficirskog i podoficirskog kadra u JNA:

Srbi - 47.006 članova SKJ u JNA - 61,92% od ukupnih 75.915 članova SKJ u JNA 1967. godine.
Nacionalna zastupljenost Srba u tadašnjoj Jugoslaviji bila je 42,08%.

Hrvati - 11.969 članova SKJ u JNA - 15,76% od ukupnih 75.915 članova SKJ u JNA 1967. godine.
Nacionalna zastupljenost Hrvata u tadašnjoj Jugoslaviji bila je 23,15%.

Slovenci - 3.131 članova SKJ u JNA - 4,12% od ukupnih 75.915 članova SKJ u JNA 1967. godine.
Nacionalna zastupljenost Slovenaca u tadašnjoj Jugoslaviji bila je 8,57%.

Makedonci - 4.309 članova SKJ u JNA - 5,68% od ukupnih 75.915 članova SKJ u JNA 1967. godine.
Nacionalna zastupljenost Makedonaca u tadašnjoj Jugoslaviji bila je 5,64%.

Crnogorci - 5.555 članova SKJ u JNA - 7,39% od ukupnih 75.915 članova SKJ u JNA 1967. godine.
Nacionalna zastupljenost Crnogoraca u tadašnjoj Jugoslaviji bila je 2,77%.

Muslimani - 467 članova SKJ u JNA - 0,62% od ukupnih 75.915 članova SKJ u JNA 1967. godine.
Nacionalna zastupljenost Muslimana u tadašnjoj Jugoslaviji bila je 5,24%.

Jugoslaveni - 1.285 članova SKJ u JNA - 1,69% od ukupnih 75.915 članova SKJ u JNA 1967. godine.
Nacionalna zastupljenost Jugoslavena u tadašnjoj Jugoslaviji bila je samo 1,71%.

Albanci - 1.036 članova SKJ u JNA - 1,36% od ukupnih 75.915 članova SKJ u JNA 1967. godine.
Nacionalna zastupljenost Albanaca u tadašnjoj Jugoslaviji bila je 4.93%.

Mađari - 432 člana SKJ u JNA - 0,57% od ukupnih 75.915 članova SKJ u JNA 1967. godine.
Nacionalna zastupljenost Mađara u tadašnjoj Jugoslaviji bila je 2,72%.

Ostali - 725 članova SKJ u JNA - skoro 1,00% od ukupnih 75.915 članova SKJ u JNA 1967. godine.
Nacionalna zastupljenost "ostalih" u tadašnjoj Jugoslaviji bila je 5,24%.

Sa Srbima su bili i Crnogorci, kao braća pravoslavci, na koje se računalo kao politički podobne, dok su svi ostali bili totalno zakinuti.


Navedena tabela [autentični podatci SKJ, odnosno Centralnog komiteta SKJ u Beogradu] sasvim jasno pokazuje i dokazuje da se nacionalna struktura članova SKJ u starješinskom kadru JNA ni približno ne podudara sa nacionalnom strukturom stanovništva SFRJ.

Već tada 1967. godine uspostavljena je srpska dominacija u JNA odnosno pripremala se "četnicizacija" JNA.